"Mamy Brazylijczyka, który gra lepiej w piłkę niż Pele"

"Mamy Brazylijczyka, który gra w piłkę lepiej niż Pele! Paulo, Paulo Jamelli, Paulo Jamelli!" słychać było przed laty na trybunach La Romareda. Nie był najlepszym napastnikiem w historii Realu Saragossa, ale kibice zawsze go wspierali, odkąd trafił do klubu zimą 1997 roku z ligi japońskiej.

Przez najdłuższy okres swojej kariery był związany z Los Blanquillos, a po zakończeniu kariery w 2007 roku postanowił przenieść się z murawy do biura, zostając dyrektorem sportowym w Santosie. Był nietypowym napastnikiem. Przez kilka sezonów nosił na plecach bardzo nietypowy dla swojej pozycji numer, "3". W barwach Saragossy miewał momenty wspaniałe. Został najlepszym strzelcem drużyny w sezonie 2000/2001, a w pamięci kibiców zapisał się strzeleniem bramki z rzutu karnego w finale Pucharu Hiszpanii w 2001 roku przeciwko Celcie Vigo. Paulo Jamelli zasłynął także ze swoich wybryków. W czasie meczu w Pucharze UEFA przeciwko Servette Geneva, starł się z ówczesnym trenerem Realu Saragossa, Txetxu Rojo i w efekcie na długi czas został odsunięty od składu. Kibice w dalszym ciągu stali jednak po stronie napastnika, a niezadowolenie z decyzji trenera wyrażali poprzez napisy na murach Ciudad Deportiva.

Paulo Jamelli ostatecznie opuścił Saragossę w 2003 roku, kiedy przez ostatnie dwa lata nie mógł liczyć na regularne występy w lidze. Paco Flores nie miał do Brazylijczyka zaufania i rzadko desygnował go do gry. Po wygaśnięciu kontraktu piłkarz powrócił do Brazylii, a następnie ponownie wylądował w Japonii. Po dwóch latach przerwy związał się z innym hiszpańskim zespołem, Almerią. Po roku wrócił do ojczyzny, gdzie zakończył karierę. Nie chciał rozstać się jednak z piłką nożną i został kierownikiem sportowym, najpierw w Gremio Barueri, a następnie w Coritibie. Obecnie jest dyrektorem sportowym w Santosie i wiele osób przypisuje mu wypromowanie talentu Keirrisiona, którego poznał za czasów pracy w Coritibie.