To nigdy nie były derby

W niedzielę dojdzie do pojedynku, który od 15 lat jest rywalizacją przede wszystkim mieszkańców miast i wykracza poza sportową rywalizację. Starcie na Rayno de Navarra będzie czymś więcej niż spotkaniem dwóch drużyn i ich kibiców, którzy przy wspólnym posiedzeniu nie potrafiliby odpowiedzieć na proste pytanie, skąd się wzięła wzajemna nienawiść?

Źródła należy doszukiwać się wśród najbardziej zagorzałych fanów Osasuny, czyli wśród popularnych ultrasów. Rywalizacja dawno wykroczyła poza granice piłki nożnej i przerodziła się w irracjonalną i nieuzasadnioną agresję wobec wroga. Dziś podróż do Pampeluny to strach, a liczba miejsc dla kibiców Saragossy została ograniczona do minimum. To spotkanie wysokiego ryzyka, zakazane dla nieletnich. W ruch idą kamienie, butelki oraz werbalne ataki na symbole zakorzenione w świeckiej i religijnej kulturze każdej społeczności.

Na szczęście atmosfera nienawiści nie przenosi się na murawę i nie jesteśmy tam świadkami brutalnej gry. Będzie to szczególnie ważne teraz, kiedy przed Realem Saragossa niezwykle trudne spotkania z Valencią i Atletico Madryt. Osasuna w lidze spisuje się słabo i z każdym tygodniem jest niżej w ligowej tabeli, przeciwnie do Saragossy, która pod wodzą Javiera Aguirre może ze spokojem podchodzić do kolejnych meczów. Królestwo Navarry jest jednak krainą gladiatorów i Los Blanquillos będą musieli wnieść się na wyżyny swoich umiejętności.

To nigdy nie były derby, ale starcia Osasuny z Realem Saragossa zapożyczyły z nich najgorsze cechy. Pewnego dnia kibice spotkają się przy wspólnym stole i nie będą potrafili wyjaśnić, dlaczego wśród nich jest tyle nienawiści. Być może wzajemna wrogość przejdzie do historii, jeżeli z futbolu znikną bandyci, których bardziej od zwycięstwa swojego klubu będzie cieszyła rozbita głowa fana przeciwnej ekipy.